
پرتره از آغاز اختراع عکاسی تاکنون تغییرات فراوانی پیدا کرده است. برای گرفتن یک پرتره خوب باید موارد زیر را مد نظر داشته باشید:
۱-
صورت و خصوصیات صورت مدل را تجزیه و تحلیل کرده و بهترین حالت صورت را
برای عکاسی درنظر بگیرید. برای این کار مدل را بررسی کنید، اول با او صحبت
کرده تا بتوانید بهترین حالتی که معایب او به نظر نرسد را انتخاب کنید. به
عنوان مثال اگر کسی دارای چانه چاق میباشد نباید سر خود را به پایین
بیاورد.
۲- یکی از مهمترین وسایلی که برای عکسبرداری پرتره مورد
نیاز است استفاده از عدسیهای خاص پرتره میباشد که ویژگی نرمکردن تصویر
را دارا میباشند. این ویژگی را نباید با واضح نبودن عکس به دلیل نامیزان
بودن عدسی اشتباه گرفت. این عدسیها خطوط چهره مثل چین و چروک را محو
میکنند. البته لازم به توضیح است که گاهی اوقات عکاس پرتره ممکن است
بخواهد به عمد، چین و چروک پوست را بیشتر هم نشان بدهد
تاثیر فیلتر
نرم کننده یا (Soft Focus) عدسیهای نرمکننده قابل کنترل بوده و میتوان
شدت نرمش را کنترل کرد. این عدسی ها بیشتر در دوربینهای قطع بزرگ قابل
استفاده میباشند. اگر از دوربینهای قطع کوچک استفاده میکنید برای اعمال
این ویژگی از شیشههای مخصوصی استفاده کنید که مانند فیلتر بر روی عدسی
بسته میشوند و با شکست نور نرمی را ایجاد میکنند. به این شیشهها ((فیلتر
نرمکننده)) یا پخش کننده میگویند.
۳- گرفتن پرتره در فاصله نزدیک
باعث اعوجاج و کجشکلی میشود. لذا نباید بیشتر از ۵/۱ متر به مدل نزدیک
شد. بنابراین باید از عدسیهایی استفاده کنید که فاصلة کانونی بلندتری
دارند تا بدون نزدیکشدن به مدل، نمای درشتی از چهرهاش بردارید. بهترین
لنز برای عکاسی پرتره، لنزی است که فاصله کانونی آن دو برابر فاصله کانونی
لنز نرمال باشد. به عنوان مثال در یک دوربین ۳۵ میلیمتری، یک عدسی با
فاصلة کانونی ۸۵ تا ۱۳۵ میلیمتر برای پرتره مناسب است.
تاثیر لنز واید در عکسبرداری پرتره
۴-
نوع و اندازه دوربین برای عکاسان حرفهای که عکس را روتوش میکنند بسیار
مهم است. در کادرهای کوچک مانند دوربینهای ۱۳۵ امکان روتوش نگاتیو براحتی
وجود ندارد. همچنین هنگام استفاده از دوربینهای دیجیتال، هرچه رزولوشن
سنسور بیشتر باشد، برای عکاسی پرتره مناسبتر است.
مابقی در ادامه مطلب
ادامه مطلب













